Typ: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna
Warszawa, Praga Południe, MSI: Saska Kępa
Opis:
Druga w Polsce (po willi Brukalskich w Warszawie) realizacja skrajnie awangardowej architektury (tzw. awangardy prymarnej). Trzysegmentowy szeregowiec obejmował: dom własny arch. Bohdana Lacherta z pracownią (nr 9), dom Z. Lechowskiej (nr 11), dom M. Ostrowskiej (nr 11a). Eksperymentalny projekt opracowany ściśle wg 5 punktów architektury nowoczesnej Le Corbusiera. Pierwsza w Polsce konstrukcja z lekkiego betonu celolitu, oparta na założeniach konstrukcji Dom-Ino (Le Corbusier, 1914). Kompozycja fasady o wąskich pasmowych oknach nawiązuje do domów Le Corbusiera na wystawie Werkbundu Stuttgart 1927, wielkie okna w elewacji ogrodowej - do domu Ozenfanta w Paryżu (Le Corbusier, 1923). Tarasy na dachu; w segmencie nr 9 taras dostępny przez żelazne, ażurowe, spiralne schodki wypuszczone z drugiej kondygnacji. Wnętrza typu "maszynistycznego" , zgodnie z ortodoksyjnymi zasadami "maszyny do mieszkania" . Mieszkania trzypoziomowe o pow. ~150 m2, z dwukondygnacyjnym living-roomem jako rdzeniem każdego segmentu, w segmencie Lacherta (nr 9) nawiązującym do willi Le Corbusiera (zwłaszcza La Roche, Paryż, 1923-24). Wewnętrzne schody metalowe z barierkami z drucianej siatki. Obiekt uznany już 1929 za najlepszą realizację architektury willowej ówczesnej Warszawy (Niemojewski). Ogrodzenie przy segmencie nr 9 ażurowe cegły i betonu (pierwotnie nad furtką płaski betonowy daszek podtrzymywany przez kamienna rzeźbę "Niedźwiadek" 1948 dłuta Stanisława Sikory, zniszczoną ~1990?). Od ~1990 obiekt pod opieką Fundacji Dom Holenderski.
Projektanci (związani z historią obiektu, wymienieni w porządku alfabetycznym):
Stanisław Hempel, Bohdan Kazimierz Lachert, Józef SzanajcaŹródła informacji:
Brak komentarzy.